ఒక ఆలోచనను కథగా రాయడం అంత తేలిక కాదు. అలాగే ఆ కథను నవలగా మార్చడమో, నాటికగా రాయడమో, నాటకం చేయడమో, టీవీ సీరియల్ చేయడం ఇలా రకరకాల రచనా ప్రక్రియల్లో అతి కష్టమైనది, క్లిష్టమైంది, ఛాలెంజింగ్ గా ఉండేది సినిమాకి కథ రాయడం.

ఈ సినిమా కథ రాయటం అనేది ఒక ఆడపిల్ల తల్లి కావడానికి తొమ్మిది నెలలు గర్భం మోసి, అతి జాగ్రత్తగా గర్భం నిలుపుకొని, పురిటినొప్పులు పడుతూ కాన్పు సమయంలో లైఫ్ ని ‘రిస్క్’ చేసి, ప్రాణగండంగా మారిన, ఆ ప్రసవంలో ఒక చక్కటి బిడ్డను కంటే ఎంత తృప్తి పొందుతుందో, ఒక సినిమా రచయిత కావాలనుకొనే వ్యక్తి కథను తయారుచేసుకుని, తీసుకెళ్ళి ఒక నిర్మాతనో, దర్శకుడినో, హీరోనో ఒప్పించే ముందు ఆ కథను కాపాడుకోవడం ముఖ్యం. ఆ కథను మన తెలుగు సినీ రచయితల సంఘంలో ‘రిజిష్టరు’ చేసుకోవచ్చు. అయితే మెంబర్స్ అయిన వారికి మాత్రమే ఈ కథలు ‘రిజిష్టరు’ చేయబడతాయి. ఆ తరువాత దాన్ని పట్టాలెక్కించి, సినిమా ప్రారంభమై షూటింగ్ చేసుకొని, సినిమా ‘ఫస్ట్ కాపీ’ రిలీజవుతుందన్నపుడు ఒక సుఖప్రసవం జరిగిన తల్లి లాంటిది. ఆ తల్లి పొందే అనుభూతే ఆ బిడ్డ పొందుతాడు.

పుట్టిన ప్రతి బిడ్డ ప్రయోజకుడు అవుతాడా అంటే చెప్పలేం. మేధావి అవుతాడా అంటే చెప్పలేం, డాక్టర్, ఇంజనీరు, లెక్షరరు, చివరికి ప్రధానమంత్రి కూడా కావచ్చు, మామూలు ఫ్యూనే కావచ్చు. మంచి పేరు తెచ్చుకోవచ్చు. అలాగే ఒక సినిమా మంచి సినిమా అనిపించుకోవచ్చు, రకరకాల ‘రిజల్ట్స్’ పొందొచ్చు. అది ఈ బిడ్డ పెంపకం ఏ రకంగా అయితే వాతావరణం, తల్లిదండ్రులు హెల్ప్ అవుతాయో ‘స్క్రీన్ ప్లే’ సంవిధానం, ఆ కథ తీర్చిదిద్దిన తీరు, పరిణితి చెందిన అనుభవం, ఆ అనుభవంలో పుట్టిన అనుభవ సారాన్ని రచయిత ఎప్పటికప్పుడు ‘అప్డేట్’ చేసుకునే తత్త్వం, ప్రతీ చిత్రం ఒక పరగడుపే.

357 చిత్రాలు రాసిన పరుచూరి బ్రదర్స్ కావచ్చు, కొత్తగా కథ రాస్తున్న రచయితే కావచ్చు, ఒక కథ రాస్తున్నప్పుడు వాళ్ళు పడే శ్రమ ఒకటే, ఎందుకంటే ఏ కథకి ఆ కథ, కథ సంవిధానం, స్క్రీన్ప్లే ఛాలెంజింగ్ గా తయారు చేయాలి. అప్డేట్ అవ్వాలి.ప్రతిరోజు రిలీజు అవుతున్న సినిమాలు ‘అనలైజ్’ చేసుకోవాలి. తరతరానికి మారుతున్న నవతరం, యువతరం అభిరుచులు దగ్గరగా పరిశీలించాలి. ఆ పరిశీలానాత్మక ధోరణిని తను రాసే కథలో ప్రతిబింబించేలా చేయాలి.

ఆ తర్వాత మనం తెలుసుకోవాల్సిన అతి ముఖ్యమైన విషయం ఏంటంటే, ఈ తెలుగు సినీ రచయితల సంఘంలో మనం మెంబర్స్గా ఎందుకు ‘జాయిన్’ అవ్వాలి? అని. చాలా చక్కటి ప్రశ్న. ఒక 20 ఏళ్ళ క్రితం దీనికి సరైన సమాధానం ఇవ్వలేం, రెండేళ్ళుగా అందరికీ తెలిసిన విషయమే మీకు చెబుతున్నది. ఇది చాలా ‘పవర్ ఫుల్, ‘స్ట్రాంగ్ యూనియన్’.

దానికి సింపుల్ ఎగ్జాంపుల్ : కత్తి అనే సినిమా తమిళ్లో చేస్తే, తెలుగులో నరసింహరావు అనే అబ్బాయి ఆ కథ రాస్తే, ఆ కథ తమిల్ హీరో శ్రీ విజయ్ గారికి ఆ కథను శ్రీ నరసింహారావు తనకు చెప్పాడు అని నిరూపించి, అతనికి దర్శకత్వ అవకాశము మరియు ‘కాంపెనీసేషన్’ ‘అసోషియేషన్’ ఇప్పించడం జరిగింది. ఇంకా ఎన్నో ఉన్నాయి కాని ఉదహరణకు మాత్రమే, ఒక మెతుకు పట్టుకుంటే అన్నం ఉడికిందో, లేదో తెలుసుకోవచ్చు అలాంటిదే ఇది. ఈ ఒక్క ‘ఎగ్జాంపుల్’ తోనే ఎంత ‘పవర్ఫుల్’ ‘ఇండస్ట్రీ’ లో ఉన్నది తెలుగు సినీ రచయితల సంఘం. నిజంగా దీనిలో ‘మెంబర్’ అయినందుకు మీరు గర్వపడతారు, నేను గర్వపడుతున్నా.

అలాగే కథ రాసేవాడికి అనుకున్న వారికి ఖచ్చితమైన అవసరం ‘రిజిస్ట్రేషన్’.మీ కథని`స్టాంపింగ్ చేసి, ఇద్దరు కథా రిజిస్ట్రేషన్ కమిటి సభ్యులు సంతకాలు చేసి, మీకే వెంటనే ఇచ్చేస్తారు. కథ రాసుకోవడం మనల్ని, మన ఆలోచనల్ని ప్రపంచానికి తెలియజేసే ఓ సాధనం.అందుకే సినీ రచయితల సంఘం కథ భద్రత కొరకు ‘‘రిజిస్ట్రేషన్’’ వ్యవస్థని నెలకొల్పింది. దాన్ని సద్వినియోగం చేసుకొనే ‘ఛాయిస్’ మీదే.